(ศรีรัศมิ์ สุวะดี) เรื่องราวตลอด 10 ปีที่ถูกกลับมาพูดถึง จนได้รับความสนใจจากสังคม
เวลาผ่านไปกว่าสิบปี แต่ชื่อของศรีรัตน์ สุรีย์ยังคงอยู่ในความทรงจำของคนไทยจำนวนไม่น้อย ไม่ใช่เพราะข่าวเช้า ไม่ใช่เพราะตำแหน่งในอดีตแต่เพราะเรื่องราวของเธอยังคงทิ้งคำถามที่ไม่มีใครตอบได้จนวันนี้เธออยู่ที่ไหนเธอสบายดีไหมเธอยังได้เจอลูกชายหรือเปล่าเสียงกระซิบเหล่านี้ไม่ได้หายไปพร้อมกับแสงแฟลชของอดีตแต่กลับดังก้องอยู่ในใจของผู้คน ยิ่งเงียบยิ่งอยากรู้เพราะความเงียบของเธอคือความเงียบที่ทรงพลังไม่มีคำกล่าวไม่มีการปรากฏตัวมีเพียงความเคารพจากคนที่เคยมองเห็นแววตาเธอในวันนั้นเหมือนดวงจันทร์ที่หายไปจากขอบฟ้าแต่ยังอยู่ในทุกบทกวี ทุกคำอธิษฐานเงียบเงียบแม้เธอไม่ได้เป็นเจ้าหญิงอีกต่อไปแต่ความเป็นมนุษย์ของเธอกลับชัดเจนขึ้นชีวิตที่เคยถูกมองผ่านเลนราชสำนักวันนี้กลับกลายเป็นเรื่องส่วนตัว และนั่นคือสิ่งที่ควรได้รับการเคารพ คำถามที่คุณเก็บไว้มานาน คำถามที่ไม่มีสื่อไหนกล้าถาม วันนี้เราจะพยายามตอบให้คุณด้วยความเคารพความเข้าใจและความจริงเท่าที่ควรเปิดเผยเพราะเราเชื่อว่าการหายไปบางครั้งก็เป็นการพูดที่ลึกซึ้งที่สุดและบางความเงียบไม่ได้หมายถึงการสิ้นสุดแต่อาจเป็นจุดเริ่มต้นของการมีชีวิตใหม่ ปีสองพันห้าร้อยห้าสิบเจ็ดคือปีที่ทุกอย่างเปลี่ยนไปสำหรับหญิงคนหนึ่งที่เคยอยู่ในศูนย์กลางของแสงไฟสี่รัฐสุวดีก้าวออกจากพระบรมมหาราชวังพร้อมปล่อยทุกยศฐาบรรดาศักดิ์ไว้เบื้องหลัง ไม่มีคำชี้แจงไม่มีน้ำตาไม่มีคำกล่าวลามีเพียงความเงียบและการหายไปอย่างสิ้นเชิงผู้คนตั้งคำถามว่าเธออยู่ที่ไหนใช้ชีวิตอย่างไรและมีใครยังคอยอยู่ข้างเธอหรือไม่มีรายงานระบุว่าเธอพำนักอยู่ภายในบ้านหลังหนึ่ง ในจังหวัดราชบุรีสงบเรียบง่ายไร้การเปิดเผยไม่มีการเคลื่อนไหวบนสื่อไม่มีภาพถ่ายไม่มีสัญญาณราวกับภูเขาเงียบที่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงนั้น ไม่ต้องอวดไม่ต้องป่าวประกาศแต่มหึมาในแบบของมันเองชีวิตประจำวันของเธอกลายเป็นกิจวัตรอันเรียบง่ายและเงียบงันใส่บาตรในยามเช้าอ่านหนังสือธรรมะปลูกต้นไม้ดูแลสัตว์เลี้ยง และบางครั้งเดินทอดน่องไปในสวนหลังบ้านไม่มีราชองครักษ์ไม่มีรถพระที่นั่งไม่มีขบวนสื่อหรือเสียงกล้องมีเพียงเสียงลมเสียงธรรมชาติและเสียงหัวใจที่เรียนรู้จะอยู่กับปัจจุบัน หลายคนมองว่านี่คือการสิ้นสุดแต่สำหรับเธอนี่อาจเป็นการเริ่มต้นใหม่การกลับมาเป็นมนุษย์ธรรมดา หลังจากเคยเป็นผู้หญิงที่ไม่ธรรมดามานาน บางคนอาจรู้สึกเสียดาย บางคนอาจเห็นว่าเธอสูญเสีย แต่ใครจะไปรู้ บางที สิ่งที่เธอได้มาคืออิสรภาพที่แท้จริงและใช่ไม่ใช่ทุกคนจะเข้าใจการเลือกเงียบของเธอแต่นั่นไม่สำคัญอีกต่อไป เพราะการใช้ชีวิตเงียบเงียบไม่ได้แปลว่าอ่อนแอแต่มันคือความเข้มแข็งที่เลือกจะไม่พูดผู้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดไม่จำเป็นต้องอยู่ท่ามกลางแสงไฟเสมอไปและศรีรัตน์อาจเป็นหนึ่งในนั้น 4 หลังจากการเปลี่ยนผ่านครั้งใหญ่ในชีวิต คำถามต่อมาที่หลายคนเฝ้าคิดถึงมากที่สุดคือ เธอสบายดีหรือไม่ ในโลกที่ข่าวลือเดินทางเร็วกว่าความจริงเรื่องราวเกี่ยวกับสุขภาพของศรีรัตน์ถูกตีความปรุงแต่งและเล่าซ้ำอย่างไร้จุดจบบางกระแสบอกกว่าเธอล้มป่วยบางแหล่งอ้างว่าเธอใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยวและเศร้าหมองแต่เมื่อพิจารณาอย่างรอบคอบ สิ่งที่ได้รับการยืนยันนั้นน้อยเหลือเกินข้อมูลเพียงเล็กน้อยที่ปรากฏบ่งบอกว่าเธอยังมีสุขภาพดีในระดับที่น่าพอใจยังคงปฏิบัติกิจวัตรสงบสงบรับประทานอาหารที่เรียบง่ายใส่บาตร …
(ศรีรัศมิ์ สุวะดี) เรื่องราวตลอด 10 ปีที่ถูกกลับมาพูดถึง จนได้รับความสนใจจากสังคม Read More